wolharige mammoet

Fossielendokter

 

Direct na de voltooiing van de Zandmotor voor de kust van Monster in 2011 werden daar veel ijstijdfossielen gevonden. Eerst alleen daar, later ook verspreid langs het strand tussen Hoek van Holland en Scheveningen. Dat heeft ertoe geleid, dat regelmatig bij het museum wordt aangeklopt met verzoeken tot determinatie. Soms mogen we de fossielen houden. Maar als dat niet het geval is, dan helpen we de vinders toch bij de determinatie. Met hulp van de literatuur, maar ook met die van collega’s van verwante musea is meestal wel te achterhalen om welke soort het gaat.

 

mammoetslagtand

Op 11 april kwam de familie de Ridder aan de balie met een fragment van een slagtand van een wolharige mammoet, Mammuthus primigenius. Wolharige mammoeten leefden van 300.000 jaar tot 6.000 jaar geleden. Foto AvBH

Wie zulke fossielen vindt en ze thuis in de vensterbank legt zal na enige tijd merken, dat er scheuren in komen. En het slot is, dat het eens gave fossiel in stukken in de vuilnisbak belandt. Maar niet bij mevrouw en meneer de Ridder thuis! Zij hebben hun stuk slagtand keurig in een bak met zoet water gelegd en dit regelmatig ververst. Daardoor lost het zout van vele eeuwen op in het water. Dit proces betekent alleen maar uitstel. Nog steeds zal het fossiel – zij het later – uit elkaar vallen. Het moet gefixeerd worden met een lijmachtige substantie die vloeibaar genoeg is om in de tand door te dringen. Zij probeerden het met een in water oplosbare lijm, maar dat hielp niet. Het is beter dit met een lijm te doen die in aceton oplosbaar is. Dat nu is gebeurd. In het museum. De levensduur van het fossiel is daarmee vergroot.

 

Met dank aan mevrouw Vic Viveen van het Museon.