maretak

Maretak, Rotsteiß-Mistelfresser

 

Op 13 februari schreef ik over de maretak in mijn tuin. In Duitsland waar ik een paar dagen ben kwam ik veel bomen tegen waarin maretakken. Ik reisde van Nederland naar Dresden via Berlijn. Voorbij Hannover was er bijna geen boom meer zonder deze parasieten. Ik realiseerde mij, dat in het vorige bericht geen foto stond van bomen die volzitten met maretakken. In Dresden zag ik uit mijn hotelkamer deze boom die geen blad draagt, maar wel volzit met maretak, Rotsteiss-Mistelfresser. Een groep van wel 40 pestvogels streek er even later op neer.

 

In Dresden zitten veel bomen vol met marteakken. Foto AvBH

In Dresden zitten veel bomen vol met maretakken. Foto AvBH

Maretak, Mistletoe

 

Vogellijm is de andere Nederlandse naam voor deze bijzondere plant. Zij groeit als parasiet op fruitbomen, populieren en meidoorns. In het zuiden van Limburg vallen in de winter de ronde groene bossen op die soms met tientallen in de bomen zitten. De witte, giftige, glasachtige bessen zijn rijp met kerstmis. Ze laten zich makkelijk uitsmeren op boomschors om daar dan te kiemen. In 2007 nam ik een paar bessen mee van de Pietersberg bij Maastricht en smeerde ze uit op onze appelboom.

Mannelijke kiemplant van de maretak. Je ziet het witte restant van de bes en twee groene kiembuizen. Verder zijn lange kiemwortels te zien (wit) die over de schors lopen. Zij leveren de kiemplant water en voedsel. Zodra de maretak zich onder de schors gevestigd heeft sterven de wortels af.

Twee bessen kiemden en tot mijn verrassing bleek de ene tot een mannetjesplant uit te groeien en de andere tot vrouw. Maretak, Viscum album, blijft het hele jaar groen. In de voorbije koude weken heb ik een aantal keren een eenzame, hongerige kramsvogel in mijn appelboom gehad die probeerde van de vruchten te eten. Dat valt niet mee, want het vruchtvlees is zo kleverig, dat zijn snavel er vol mee zat. Dan rest maar één oplossing: die lijm afsmeren aan een tak. En daar is de maretakvrouw op uit, want dankzij de vogels kan zij haar zaden verspreiden naar andere bomen.

De naar wat later bleek eerste bladen van de vrouwelijke plant in de zomer van 2007.

Na vijf jaar zijn de twee maretakken op de appelboom uitgegroeid tot respectabele planten met een doorsnede van meer dan 50 cm. De boom lijdt er niet echt onder. Elke zomer nog maken we appelmoes.

Voor het eerste bericht uit 2010 over de maretak in onze tuin zie hier

De maretak is tweehuizig. Dit is de vrouwtjesplant met vruchten begin februari 2013

 

En hier het mannetje. Meeldraden verborgen onder de gele schutbladen tussen de bladparen. Foto's AvBH

 

Maretak

Op de Pietersberg in Maastricht staat ergens op kniehoogte op de stam van een populier een maretak, Viscum album, die veel vruchten produceert. Ik heb daar een keer wat van meegenomen. Met een paar kleverige vruchtjes ben ik de appelboom in de achtertuin gaan plagen. Sneetje in de schors en wrijven maar. De eerste jaren wilde het niet lukken, de vruchtjes verdroogden voordat ze kiemden. De zomer van 2007 was natter dan de vorige. En toen lukte het. Inmiddels groeien er twee maretakken op de stam van de appel. Het heeft geen kwaad gedaan. Maar ik heb wel een exoot ingevoerd in mijn tuin. De appeloogst vorig jaar was overvloediger dan ooit. De maretak is dit jaar verder uitgelopen. In een latere bijdrage aandacht voor de kieming en de achtergronden van deze merkwaardige plant.

Maretak met vruchten op de Pietersberg in Limburg. Foto: Arno van Berge Henegouwen