kraai

Kippenvel

 

John Marriott uit Canada won de tweede prijs in de categorie Animal Portraits bij de Wildlife Photographer of the Year. De raaf, Corvus corax, op de foto zit erbij alsof ie zich heerlijk voelt.  Vogels zetten hun veren op om hun warmtehuishouding te reguleren. De lucht tussen de opgezette veren isoleert het lijf van de vogel waardoor deze zijn temperatuur van 40 graden kan behouden in de vrieskou.

Fluff-Up, foto van John Marriott uit Canada, de tweede prijs in de categorie Animal Portraits.

Fluff-Up, foto van John Marriott uit Canada, tweede prijs in de categorie Animal Portraits.

Het opzetten van de veren is onderdeel van het onderhoud dat alle vogels dagelijks aan hun uiterlijk besteden. Ongerechtigheden, parasieten, plakveren, ze moeten gereinigd worden. Een goed verenpak geeft de vogel aanzien bij de andere sekse en helpt gezond te blijven. Wij hebben ook wel eens kippenvel, dan staan onze lichaamsharen recht overeind, maar dat helpt niet tegen de kou. Wij hebben een kunstvacht nodig om warm te blijven.

 

WILDLIFE PHOTOGRAPHER OF THE YEAR nog tot en met 5 mei 2013 in het Museon!

 

Geen vos op Texel!

 
De oproep op vrijdag vogelbraakbal of zoogdierkeutel bleef niet zonder reacties. Die kwamen direct naar mijn museum, naar de Wilde Wijde Wereld en ook naar de maker van de foto en naar Pierre Bonnet op Ecomare. Johan Krol van het natuurcentrum op Ameland denkt aan een braakbal van ekster, kraai, kauw o.i.d. Hij heeft ooit een foto van zo’n bal op een paaltje gezien en kan zich niet voorstellen dat een egel daarop klimt en dan zijn achterste zo kan manoevreren … enz. Martin van de Reep “pelt” de bal helemaal uit en denkt aan een mogelijke vos die dan op Texel is losgelaten. Braakbal van een vogel, zilvermeeuw bijvoorbeeld sluit hij ook niet uit. De egel sluit hij uit. Fotograaf Rein Hofman komt met de oplossing en sluit het fotobewijs bij: een kraai. En wel een bonte kraai, Corvus cornix, die in de Lauwersmeer een bal uitbraakt die duindoornbessen bevat. Rein en ook Gerrit Jansen weten vrijwel zeker dat de Texelse braakbal van een zwarte kraai, fazant of een ekster is. Volgens beiden is de bal te groot om uitgebraakt te zijn door andere besseneters zoals koperwiek of kramsvogel.

Bonte kraai braakt een bal uit met duindoornbessen. Foto Rein Hofman

Met dank aan Johan Krol, Gerrit Jansen, Pierre Bonnet, Martin van de Reep en Rein Hofman die prachtige natuurfoto’s op zijn site heeft staan. Klik daarvoor hier. Geen vos op Texel vooralsnog!
 

Voorloperkraai

 

Er was eens één soort kraai. Was deze voorloperkraai zwart of was hij bont? We weten het niet. Die kraai leefde lang geleden, nog voor de laatste ijstijd. Het ijs kwam van Zweden en Noorwegen uit het noorden en van de Alpen uit het zuiden. Europa raakte in de greep van de kou. De voorloperkraaien sloegen op de vlucht, weg van het ijs. Naar Italië, van de kou afgeschermd door de Alpen. Naar het zuidwesten, de Pyreneeën over, Spanje in om daar te overwinteren tot na de ijstijd. De voorlopers vluchten ook naar het zuidoosten, naar Irak en naar het Arabisch schiereiland. Tijdens die afzondering kon de natuur experimenteren. Tussen de vogels in de afzonderlijke gebieden ontstonden verschillen. In Spanje werd de kraai zwart, in Irak bontgekleurd.

Zwarte kraai uit Nederland. Foto: AvBH

Bonte kraai uit Slovenië. Foto: AvBH

En toen…. Toen draaide hun wereld weer terug, want tienduizend jaar geleden smolt het ijs. De inmiddels zwarte kraai, Corvus corone, en de bonte kraai, Corvus cornix, uit het oosten trokken achter de smeltende ijsrand aan. En toen het ijs weg was, zagen ze elkaar. Op de grens mengden ze met elkaar. Maar alleen daar. In Amsterdam zijn ze zwart gebleven en in Berlijn bont. Op ons Vlieland zaten tot twintig jaar terug van die mengkraaien. En nu nog op Helgoland.

Zwartbonte kraai op Helgoland vorige week. De buik is zwart als bij de zwarte, de borst licht als bij de bonte. Foto: Marcel van der Tol

Wat het gekras betreft is er geen verschil. Ze spreken nog dezelfde taal. Luister maar.
 

zwarte kraai zoetermeer

 

Kauwtjes, “de nieuwe mussen”

Kauwen, Corvus monedula, zijn kleine kraaien. Je ziet ze op steeds meer plaatsen in steden en op het platteland. Mensen zien ze soms liever gaan dan komen. Hun succes danken ze aan een goede samenwerking in de kolonies waarin ze leven en aan eeuwige trouw tussen de partners, waardoor ze als groep sterker zijn. Waar de kauw nu broedt, zaten vroeger spreeuwen en mussen onder de daken.

Kauw

Kauwen zijn altijd in paren, ook al zijn de groepen groot. Foto: Arno van Berge Henegouwen