bruine kikker

Even wakker

 

Het was gisteren zo warm dat ik, nog maar een paar dagen na het verdwijnen van het ijs, leven zag in de vijver. De kikkers waren wakker. Overal krinkelde het oppervlak en schoten bruine kikkers, Rana temporaria, omhoog. Het herinnerde mij aan de kikkers die twee jaar geleden tijdens een vorstperiode omkwamen en, toen de dooi inviel, boven kwamen drijven. En ook nu ben ik weer verrast door het grote aantal in de vijver overwinterende kikkers. Het wachten is op de reiger…

Vorig jaar paarden de bruine kikkers in april. Ze gaan straks, wanneer het weer kouder wordt, terug in winterslaap. Hun bruidsweken breken nog even niet aan. Foto AvBH

Gestoken kikker

Pas thuis met de foto op het scherm ontdekte ik, dat deze bruine kikker, Rana temporaria, door een mug gestoken wordt. Het is voor een kikker net als voor ons uiteraard geen abnormale gebeurtenis, maar ik vraag me af hoe de mug de kikker vindt. Kikkers zijn koudbloedig, de lichaamswarmte speelt nauwelijks een rol. Het moet een geurstof zijn die de kikker afscheidt waardoor de mug zich voelt aangetrokken. En wat als de kikker eens plotseling onderduikt? Trekt de mug dan snel genoeg terug?

Steekmug op de kop van een bruine kikker. Foto: Arno van Berge Henegouwen

Bruine kikkervisjes

Ieder jaar komen bruine kikkers, Rana temporaria, naar de vijver om te paren en eieren te leggen. Dit jaar zijn om onverklaarbare reden alle eieren dood gegaan. Is het misschien te koud geweest? En zijn ze alleen in mijn vijver doodgegaan?

Verse eiklomp, gelegd op 9 april 2010

Een andere eiklomp in de vijver op 9 april, maar twee dagen eerder gelegd. De larven zijn al in ontwikkeling.

Precies twee jaar geleden op 24 april 2008 lagen in dezelfde vijver deze grote larven. De sliertjes naast de koppen zijn de kieuwen. Foto’s: Arno van Berge Henegouwen.

Bruine kikkers

Al enkele dagen is in vijvers en sloten een zwaar gebrom te horen. Ook in de tuinvijver is het lente. Bruine kikkers, Rana temporaria, houden er hun jaarlijkse orgie. Het zijn de overlevenden van de moordpartij door de tuinreiger vorig najaar. Daarover later in het jaar meer. Nu de prettige kant van het kikkerbestaan. De ontmoeting van de kikkers heeft geleid tot langdurige omhelzingen van de vrouwtjes. Een enkele keer vergissen ze zich en is een ander mannetje het slachtoffer van de omhelzing. De mannen bestijgen glibberige ruggen om uren lang en soms langer vast te houden, wachtend op het leggen van de eieren. Dat is het moment om hun zaad uit te storten. Dril is geboren. De ontwikkeling kan beginnen. De zon verwarmt vanaf morgen het water en dat bespoedigt de ontwikkeling van de larven. Maar nu, buiten, is het net een paar graden boven nul. Het deert de minnaars niet. Grommend weerstaan zij de koude.

Parende bruine kikkers. Foto: Arno van Berge Henegouwen

Bruine kikker