Een maand vroeger!

 
Door de zachte winter doen de bruine kikkers, Rana temporaria in de vijver het precies een maand vroeger dan vorig jaar. Er is nog een verschil met april 2013. Het spektakel in de vijver was toen na een week al voorbij. Dit voorjaar duurt het langer, met als gevolg meer eiklompen. De kikkers zijn zo gemotiveerd, dat ze overdag gewoon doorgaan met hun liefdesspel: brommen, omhelzen, wisselen, bevruchten, afzetten van eieren. Daarbij komt nog dat ze minder schuw zijn dan vorig jaar. Ik kan nu op klaarlichte dag aan de rand van de vijver gaan zitten.
 

Dit is de Neurula, het mooist te zien aan het middelste ei. Het embryo strekt zich, over de lengte loopt een gleuf, de neurale buis die het ruggenmerg vormt. Straks sluit die zich. Rechts boven zijn de aanleg van de ogen en de kieuwen te zien. Die moeten nog verder uitgroeien. Wij hebben er ooit ook zo ongeveer uitgezien. Foto AvBH

Dit is de Neurula, het mooist te zien aan het middelste ei. Het embryo strekt zich, over de lengte loopt een gleuf, de neurale buis die het ruggenmerg vormt. Straks sluit die zich. Rechts boven zijn de aanleg van de ogen en de kieuwen te zien. Die moeten nog verder uitgroeien. Wij hebben er ook zo ongeveer uitgezien. Foto AvBH

 
Vorig jaar is de hele ontwikkeling mislukt. Alle eieren, honderden waren het er, stierven. De eieren die het wel tot kikkervisje brachten haalden het ook niet. Waarschijnlijk komt dat door de regen die er is gevallen toen. Regen is zuur en daar kunnen ze niet tegen. Ik weet van vroeger, dat kikkereieren heel gevoelig zijn voor verandering van water. In kraanwater dat je in een aquarium stopt redden ze het niet. Ze ontwikkelen zich het beste in hun eigen water. Een tuinvijver is geen natuurlijk water. Toch is het eerder wel goed gegaan. Ik heb jaren meegemaakt, dat de kikkertjes overal in de tuin rond sprongen, achterna gezeten door katten.
 

Pas gelegde eiklompen steken altijd en beetje boven water uit. Hier zie je heel goed de omringende dooier en het nog ronde embryo. Dit is de nacht voor de foto gelegd. De bruine kleur is ontstaan door de flits.

Pas gelegde eiklompen steken altijd een beetje boven water uit. Hier zie je de grijsblauwe dooier met in het midden het nog ronde embryo. De eieren zijn de nacht voordat de foto is gemaakt gelegd. De bruine kleur ontstaat door de flits. Foto AvBH

 
Wanneer je leerplaten ziet waarop de kikkerontwikkeling van ei tot volwassen kikker wordt getoond, dan geven die allemaal een kortere tijdsduur op voor de verschillende ontwikkelingsfasen. Bij mij buiten duurt het langer. Begrijpelijk, want koudbloedige dieren leven al naar gelang de temperatuur sneller of langzamer. De meeste leerplaten zijn getekend naar dieren in het laboratorium waar het warmer is.

 

Dit spel gaat nog wel even door. In steeds wisselende groepen. Foto AvBh

Dit spel gaat nog wel even door. In steeds wisselende groepen. Foto AvBh

 

Schoolplaat waarop de ontwikkeling van de kikker te zien is. Rechtsboven en in het midden boven komen overeen met de foto's. Copyright 1941 Carleton College Biology Department

Schoolplaat waarop de ontwikkeling van de kikker te zien is. De stadia rechtsboven en midden boven komen overeen met mijn foto’s.
Copyright 1941
Carleton College Biology Department

 
Mijn kleindochter van bijna drie heeft haar eerste eitjes op haar kamertje staan. Toen ze ze zag kon ze het verband met de volwassen kikker nog niet leggen. Ze staarde niet begrijpend in het potje met dril. Het bleef abstract. Maar ja, dat was voor de volwassen middeleeuwer bij het verdwijnen van de zwaluwen in de winter ook het geval. Zij dachten dat die in de modder kruipen waar ze hun nesten van metselen. Nu verdwijnen zwaluwen ook in rap tempo, maar weten we hoe dat komt. Geen modder meer.

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *