Van zijn stokje vallen

 

Toen ik een blog over de mol voorbereidde moest ik aan mijnwerkers denken die, net als mollen maar dan veel dieper, onder de grond werken. Waarom stikt een mol niet in zijn gang dacht ik? En hoe kan een mijnwerker overleven?

 

mijnwerker_kanarie

 

Diep onder de grond is het grootste gevaar mijngas. Je ruikt het niet en voordat je het weet ben je dood. De mijnwerkers van 100 jaar geleden hebben er wat op gevonden: ze namen een kanarie in een kooitje mee naar beneden en hingen die aan het plafond van de mijngang. Wanneer er mijngas, heel licht is het, vrijkomt uit de steenkool verzamelt zich dat tegen het plafond van de mijngang. Vogels ademen snel en wanneer de kanarie aan het plafond dood van zijn stokje valt weten de mijnwerkers dat ze naar boven moeten.

 

kanarie

 

Eerder vroeg ik me af waar de uitdrukking bij ons mensen: “van zijn stokje vallen” vandaan komt. Toen ik de foto van de kanarie in de mijn zag wist ik het. Het komt van de mijnwerkers.

En wie wil beleven hoe het was in een kolenmijn veertig jaar geleden, die kan terecht in Blegny in België. Daar is een oude mijn die nu een museum is. Met een echte mijnwerker daalden we af om over het leven onder de grond te leren. Ik vond het heel spannend vijfentwintig jaar geleden met onze kinderen. Maar of de gepensioneerde mijnwerker (met witte helm) die ons rondleidde nog leeft…..

 

Onze oudste dochter rechts vooraan.

 

Onze oudste dochter rechts vooraan met achter haar heur vader.

De volgende blog gaat over de mollen, mijnwerkers in de tuin.

 

2 Responses to Van zijn stokje vallen

  • Arno says:

    Dank je wel Wim. Het blijft leuk buiten. Zondag gaf ik een lezing voor de museumjeugduniversiteit op het Museon. Daar vertelde ik over futenparen waarvan de man en de vrouw soms niet kunnen zien of ze met de andere sekse te doen hebben. Gevolgen: een leeg nest bij twee mannen, twee keer zoveel (onbevruchte) eieren wanneer twee vrouwen een koppel vormen. Ze maken het zichzelf niet makkelijk, ze zien er hetzelfde uit en aan hun gedrag zie je het ook niet. Gisteren had ik dat zeldzame geluk: door de telescoop de balts van een futenpaar op film gekregen, compleet met het aanbieden door beide partners van een hoopje waterplanten terwijl ze rechtop in het water staan. Zodra ik tijd heb komt het op de site. Jij ook nog jaren plezier met je vogels.

  • Wim Verheul says:

    Hoi Arno .

    dit is een leuk stukje dat heb ik ook al eens gebruikt toen ik mijn vogelvereniging de s’Gravenhaagse Vorm en postuurkanarie club nogdraaiende kon houden .
    Helaas wordt het voor verenigingen steeds moeilijker om stand te kunnen houden.
    een mazel voor jou en de mensen die de zelfde hobby hebben zal de natuur niet snel helemaal verloren gaan.
    ik zou zeggen nog heel veel jaren vogelplezier .
    Groet,
    Wim Verheul

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *