Poppies

 

Het voorbije weekend bezocht ik de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog (1914-18) langs de Somme in Noord-Frankrijk. Lopend door de velden en langs de graven vielen de vele veldleeuweriken op die door de harde zuidwestenwind laag overvlogen. Hun roepjes waren niet van de lucht. Een enkeling vloog zingend voorbij alsof het lente was. Op de graven waren bloemkransen gelegd.

 

Lochnar Crater Frankrijk

De rode bloemen in de krans verbeelden de miljoenen klaprozen die in het voorjaar het slagveld rood kleurden.

 

De klaproos, poppy in het Engels, houdt van omgewoelde grond. En daar was op de slagvelden van weleer geen gebrek aan. Na de oorlog zijn ze nog jaren elk voorjaar teruggekomen.

 

Papaver_IMG_2417_130511_1280x960

Klaprozen zijn pionierplanten die, als de grond tot rust komt, in aantal afnemen. Foto’s AvBH

 

De slagvelden roodkleurende klaprozen en tientallen uitbundig zingende leeuweriken inspireerden John McCrae (1872-1918) tot het onderstaande gedicht.

 

In Flanders fields

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

 

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *