Maretak, Mistletoe

 

Vogellijm is de andere Nederlandse naam voor deze bijzondere plant. Zij groeit als parasiet op fruitbomen, populieren en meidoorns. In het zuiden van Limburg vallen in de winter de ronde groene bossen op die soms met tientallen in de bomen zitten. De witte, giftige, glasachtige bessen zijn rijp met kerstmis. Ze laten zich makkelijk uitsmeren op boomschors om daar dan te kiemen. In 2007 nam ik een paar bessen mee van de Pietersberg bij Maastricht en smeerde ze uit op onze appelboom.

Mannelijke kiemplant van de maretak. Je ziet het witte restant van de bes en twee groene kiembuizen. Verder zijn lange kiemwortels te zien (wit) die over de schors lopen. Zij leveren de kiemplant water en voedsel. Zodra de maretak zich onder de schors gevestigd heeft sterven de wortels af.

Twee bessen kiemden en tot mijn verrassing bleek de ene tot een mannetjesplant uit te groeien en de andere tot vrouw. Maretak, Viscum album, blijft het hele jaar groen. In de voorbije koude weken heb ik een aantal keren een eenzame, hongerige kramsvogel in mijn appelboom gehad die probeerde van de vruchten te eten. Dat valt niet mee, want het vruchtvlees is zo kleverig, dat zijn snavel er vol mee zat. Dan rest maar één oplossing: die lijm afsmeren aan een tak. En daar is de maretakvrouw op uit, want dankzij de vogels kan zij haar zaden verspreiden naar andere bomen.

De naar wat later bleek eerste bladen van de vrouwelijke plant in de zomer van 2007.

Na vijf jaar zijn de twee maretakken op de appelboom uitgegroeid tot respectabele planten met een doorsnede van meer dan 50 cm. De boom lijdt er niet echt onder. Elke zomer nog maken we appelmoes.

Voor het eerste bericht uit 2010 over de maretak in onze tuin zie hier

De maretak is tweehuizig. Dit is de vrouwtjesplant met vruchten begin februari 2013

 

En hier het mannetje. Meeldraden verborgen onder de gele schutbladen tussen de bladparen. Foto's AvBH

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *