Segrijnslak

 

Segrijn slaat op het ruwe oppervlak van het dier. Aan het eind van de steeltjes zitten de ogen. De segrijnslak, Cornu aspersum, is oorspronkelijk niet Nederlands, maar is meegekomen met geïmporteerde groentes en bloemplanten uit Zuid-Europa. In het begin veroorzaakte hij een plaag door het ontbreken van natuurlijke vijanden. Dit verschijnsel doet zich bij veel ingevoerde soorten, ook wel exoten genoemd, voor.

Segrijnslakken worden net als andere soorten behoorlijk oud. Vijf jaar is niet uitzonderlijk, wanneer ze tenminste niet voor die tijd gekookt en gegeten worden. Want smaken doen ze. Ze eten jonge planten en kunnen in de tuin tot een plaag uitgroeien. Zelf staan ze op het menu van de zanglijster. Door de slak stuk te slaan kan deze bij het dier komen. In mijn tuin zijn segrijnslak en de twee soorten tuinslakken erg algemeen. Omdat beide soorten voornamelijk ’s nachts – en bij vochtig weer ook overdag – actief zijn, worden er helaas veel onder mijn schoenzolen vertrapt.

Waarschijnlijk heeft de naam segrijn betrekking op de gelijkenis van het patroon op de huid met die van haaien en roggen. Foto: Arno van Berge Henegouwen

3 Responses to Segrijnslak

  • Arno says:

    Dat is leuk Wim. Heb je wat aan mijn foto voor het model? Ik stuur je via de mail het origineel, dan kun je wat meer details zien. Veel succes bij je werk! Inmiddels ben ik met pensioen.
    Arno

  • Wim Phaff says:

    Beste Arno,
    Dat is lang geleden dat we elkaar hebben gesproken !!
    Ik zocht wat afbeeldingen van de Segrijnslak (Cornu aspersum) voor het maken van een model voor een tentoonstelling en trof als eerste jou foto aan.
    Alles goed daar in het Museon? Ik hoop het van harte!!
    Groetjes en wellicht tot mails of ziens,

    Wim.

  • Christine says:

    Wat een prachtige foto!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *