Okkernoten

 
Op de bosbodems liggen nog overal eikels en beukennoten. In de museumtuin liggen Canadese okkernoten, Juglans cordiformis, die afkomstig zijn van twee bomen. Deze bomen zijn in 1935 ter gelegenheid van de opening van het Haags Gemeentemuseum geschonken door de directeur van de plantsoenendienst. De bomen hebben hun langste tijd gehad. De bouw van het Omniversum heeft bij een boom het wortelstelsel bijna gehalveerd. Deze zal het niet lang meer maken. De andere boom staat iets verder van de bebouwing af en levert elk jaar een groot aantal noten die familie zijn van de walnoot. Voor muizen en vogels is een zo’n noot een hele maaltijd.

De vruchten van de canadese okkernoot zijn kleiner dan die van de walnoot. Foto’s AvBH

De twee notenbomen in de tuin van het Gemeentemuseum hebben hun langste tijd gehad. Een eerste klap kregen ze bij de bouw van Museon en Omniversum, toen hun wortelstelsel door de bouwactiviteiten werd aangetast. Nu zitten ze vol met boktorren, waar de spechten van komen eten.

One Response to Okkernoten

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *