Broedbekers

 
Parapluutjesmos, Marchantia cf polymorpha, kan zich beter dan andere mossen handhaven op droge plaatsen. Dat komt door een laagje vet aan de bovenzijde van het blad waardoor het waterafstotend is en schimmels geen kans krijgen. De huidmondjes aan de bovenzijde blijven open waardoor de ademhaling doorgaat. De wateropname gebeurt aan de niet-vette onderzijde van het blad en door rhizoïden, een soort van wortels.

Parapluutjesmos groeit vlak op de grond. Meer dan andere levermossen kan het goed tegen uitdroging. Je kunt het bijna overal vinden.

Wanneer de geslachtelijke voortplantingssorganen, de parapluutjes, ontbreken maakt het mos van de nood een deugd. Broedbekers zorgen voor ongeslachtelijke voortplanting. Na de inslag van een waterdruppel vliegen de korrels alle kanten op. Foto gemaakt door een loupe.

Het is een van de weinige mossen die het ook op vervuilde plaatsen uithoudt. De parapluutjes, waaraan het mos zijn naam ontleent en die er zijn voor de seksuele voortplanting, ontbreken in deze plant. Maar het mos heeft andere mogelijkheden. Ze hebben, minder prikkelend, ronde broedbekers waarin broedkorrels zitten, kleine stukjes afgescheiden mos, die wanneer er een regendruppel op valt weggeslingerd worden.

Huidmondjes zijn te zien in het midden van de ruitvormige vlakjes. Dankzij een vetlaag krijgt regenwater waarin allerlei chemische verontreinigingen zitten geen kans door de huidmondjes naar binnen te dringen. Loupefoto. Foto’s: AvBH

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *