Fossielen

Reuzenhagedissen in de Maas

 
Mosasaurus betekent letterlijk Maashagedis. De naam komt van de plaats waar de eerste is gevonden, de Sint Pietersberg in Maastricht. Het waren in zee levende hagedissen, die geen verwantschap hebben met dinosaurussen, maar wel met slangen en varanen. Geologisch gezien leefden ze van het Midden-Krijt (van ongeveer 120 miljoen jaar tot aan het einde van het Krijt zo’n 65 miljoen jaar geleden), toen ze tegelijk met de dinosaurussen uitstierven. De grootste werden zestien meter lang.

Na de Pietersberg zijn later vondsten gedaan over de hele wereld. Deze onderkaak komt uit Marokko. Museoncollectienummer 217690

Onderzoekers dachten dat de vondsten in Maastricht een ademhalende visachtige betrof, waarmee toen een dolfijn, een walvisachtige (Pisces cetacei), werd bedoeld. De in 1766 gevonden fossielen, een onder- en bovenkaak van imposante afmeting, zijn verworven door Teylers Museum in Haarlem.

Aan de spitse vorm van de tanden is te zien, dat de Maashagedis een vleeseter is. Dat is te voelen aan de zijrand die na vele miljoenen jaren nog steeds even scherp is. Je kunt er vlees mee snijden. Mosasaurussen wisselen hun tanden doorlopend.

Nederlandse musea met mooie fossielen van maashagedissen zijn Naturalis, het Natuurhistorisch Museum in Maastricht en Teylers Museum in Haarlem.