Amfibieën

Rugstreeppad

 
Begin mei ontdekte ik in de nieuwbouwwijk Oosterheem in mijn woonplaats Zoetermeer een grote populatie rugstreeppadden, Bufo calamita. Mijn oren tuitten door zoveel gebrom. Ik was toch wel verbaasd nu nog zoveel padden aan te treffen. Rugstreeppadden kunnen in nieuwbouwwijken een paar jaar lang voor opschudding zorgen, maar verdwijnen meestal na de bouw weer. Bij ons lijkt het wel of ze zich voorgoed hebben gevestigd. Tot voor kort kon de bouw van een wijk of huis wanneer deze padden er waren bouwprojecten wettelijk stilleggen waardoor grote schade en vertraging kon ontstaan.

Padden lijken op kikkers met knobbels. Hun achterpoten zijn korter, waardoor ze vaker lopen dan springen. Rugstreeppadden herken je direct aan de lichte streep over de rug. Foto Winfried van Meerendonk

 rugstreeppad zoetermeer oosterheem 10 mei 2012

 

Op het nabijgelegen braakliggende terrein waren wat poeltjes aanwezig en daar klonk een koor van rugstreeppadden. Met samenknijpende bewegingen van de buik zaten ze zich een ongeluk te roepen naar de vrouwtjes die pas later verschijnen en het geluid op kilometers afstand kunnen waarnemen. Wat ze nodig hebben is ondiep water zonder veel planten. Omdat de poelen snel opdrogen moeten de larven snel groeien. Zodra ze poten hebben gaan ze het water uit en zetten het op een lopen en verspreiden zich snel. Met dank aan Winfried van Meerendonk.

 

De reiger en de kikker

 
De tuinvijver is een dorado voor bruine kikkers, Rana temporaria. Ze winterslapen, eten en vrijen er. Aan blauwe reigers, Ardea cinerea, gaat dit niet onopgemerkt voorbij. Ik heb de eerste verkenners al gezien. Op het gevaar af in de appelboom te blijven hangen wagen ze het er op van het garagedak af te dalen naar de vijver. Daar kunnen ze wel een half uur roerloos staan. Alleen de ogen bewegen. Een kleine rimpeling in het water is genoeg. Als in een vertraagde film bewegen ze die richting uit om even later bliksemsnel toe te slaan. Of ze missen en dan zit hun snavel vast in de oever. Al die tijd begluur ik hem en bij beet word ik actief.

Terug op het dak volgt het reinigingsritueel waarbij de kikker door het water heen en weer wordt gesleept om tenslotte richting keel te worden gebracht. Soms stokt het doorslikken even omdat de poten naar buiten uitsteken. Foto AvBH

Kikkerdril, het jaar is rond!

 

Eerder dan vorig jaar hebben de bruine kikkers hun eerste eiklomp in de vijver achtergelaten. Vanochtend zag ik eieren glinsteren in het water. Vorig jaar was dat op 6 april, bijna drie weken later. Beetje opmerkelijk met de koude winter nog maar nauwelijks voorbij. Dit jaar lijkt het voorjaar zich razendsnel te ontwikkelen. Voor vannacht is in het binnenland nachtvorst voorspeld. In de tuin bij ons zal het erom spannen. Gelukkig leggen niet alle bruine kikkers in dezelfde nacht hun eieren.

Afhankelijk van de temperatuur en zonneschijn zijn deze kikkervisjes er op zijn vroegst over een week. Als ze hun eileven al overleven.

De balts gaat nog wel even door, zodat er altijd wel een paar eieren tot wasdom komen. Op 15 maart al bromde de eerste kikkerman in de vijver.

 

bruine kikker

Ook op 15 maart zag ik voor het eerst dit jaar een blauwe reiger kikkers uit de vijver halen. Daarvoor niet gezien, wat aangeeft dat de kikkers die dag uit hun winterslaap zijn gekomen. Foto uit 2008. Foto’s: AvBH

Met dit bericht vier ik het einde van het eerste jaar Wilde Wijde Wereld. Op maandag volgt hoe deze blog verder gaat.

 

De lente grijpt om zich heen

 

Vanochtend op weg naar de tram kwam ik een bruine kikkerman, Rana temporaria, tegen op straat. Hormonen en een stijging in temperatuur hadden hem uit zijn winterslaapplaats gedreven. Nu was hij op zoek naar de vrouwen. Zijn extra verdikte bovenarmpjes waren klaar om de vrouwen te omvatten. Maar ja, op het droge van een veelbelopen stoep is het lastig kikkervrouwen pakken. Ik heb de koude meneer opgepakt en ben naar huis teruggelopen waar ik hem voorzichtig in de vijver liet zakken. Vanavond kwam buurman aan de deur: “kikker voor de garages”. Weer dikke armpjes. Ook naar de vijver waar het nu vrolijk brommen is. Nog meer nieuws: tot half elf zong in het duister de merel. De lente grijpt om zich heen.

merelzang bruine kikker

 
De sfeer van de avond is het beste weer te geven door de geluiden na eerst apart ook eens gelijk te starten.
 

Even wakker

 

Het was gisteren zo warm dat ik, nog maar een paar dagen na het verdwijnen van het ijs, leven zag in de vijver. De kikkers waren wakker. Overal krinkelde het oppervlak en schoten bruine kikkers, Rana temporaria, omhoog. Het herinnerde mij aan de kikkers die twee jaar geleden tijdens een vorstperiode omkwamen en, toen de dooi inviel, boven kwamen drijven. En ook nu ben ik weer verrast door het grote aantal in de vijver overwinterende kikkers. Het wachten is op de reiger…

Vorig jaar paarden de bruine kikkers in april. Ze gaan straks, wanneer het weer kouder wordt, terug in winterslaap. Hun bruidsweken breken nog even niet aan. Foto AvBH