Museon

“Een rechts een averechts”

 

Het is weer spinnentijd. Voor mijn gevoel vroeger dan vorig jaar. Er hangen steeds meer webben in de tuin waarin met de dag vetter wordende kruisspinnen je hinderen je fiets uit de schuur te pakken. Ik heb een collega die vertelde, dat zij in haar jeugd met een boot in Zeeland lag. ‘s Nachts moest ze door de bosjes naar de wc en hing dan de webben ergens anders op zodat ze er niet inliep….  Terug naar de tuin: een kapot web wordt hersteld en in het volgende web pakt een spin een net gevangen vlieg in om die later leeg te zuigen. Een mannetjesspin is op vrijersvoeten in een ander web en probeert een vrouw te verleiden. Maar oh, zij vergist zich en dood is de man.

Bij het water hangen nu tussen de planten de webben van de Rietkruisspin. Foto en film AvBH

In het riet is de rietkruisspin, Larinioides cornutus, nu volop bezig. In het filmpje hieronder zien we de spin van de foto hierboven een stukje van haar web maken. Zie hoe telkens de afstand tot de voorgaande draad wordt gemeten met één poot voordat de draad aan de volgende spaak wordt vastgemaakt. Bijna een rechts een averechts, zo lijkt het.

 

 

‘s Morgens glinsteren de dauwdruppels op de webdraden. Dan zie je pas goed hoeveel spinnen er met hun web in de tuin zitten. Het kondigt het naderende einde van de zomer aan. Naarmate de tijd vordert zie je de kruisspinnen, Araneus diadematus, waarover HIER eerdere berichten, steeds dikker worden. En straks in oktober verdwijnen ze met de talloze muggen in hun maag, die ze voor ons gevangen hebben. De kranten schreven gisteren over grote spinnenplagen. Daar ben ik juist blij mee, want ik word nu minder door muggen gestoken.

 

De oude man krijgt nieuw leven

 

“Wat gaat er om in een jaar van de eerste lentedag van 2010 tot de laatste winterdag in 2011?”, zo schreven we een jaar geleden. Vier seizoenen lang blogden wij elke werkdag over een gebeurtenis in de natuur. Daarbij vermeldden we allerlei wetenswaardigheden uit de biologie. Ruim tweehonderdvijftig berichten geïllustreerd met foto’s, films en geluidsfragmenten.

Gisteren, 20 maart,  was de dag even lang als de nacht. En vandaag is de eerste dag van de lente.
De bejaarde, die de wereld volgens het etymologisch woordenboek is: (weer = man/mens en ald = oud), gaat zich verjongen want wil wild en wijd gebeurtenissen blijven verslaan.

Maar eerst een adempauze. Daarna gaan we verder, zij het minder frequent.
Bovendien verbreedt de Wilde Wijde Wereld zich qua inhoud. We zoeken onze inspiratie niet alleen meer in de natuur om ons heen, maar ook in de schatkist van het Museon.

 

De evolutie van de mens: Australopithecus africanus

Een ver familielid: Australopithecus africanus. Museoncollectienummer 221439. Foto Museon

 

Er is nu één soort mens, maar dat is niet altijd zo geweest. In het verleden waren er meer soorten. Hoe verder we teruggaan in de tijd, hoe meer ze van ons verschilden. En hoe verder terug, hoe kleiner de hersenen. Wij noemen onszelf wijs en verstandig, maar dat betekent niet dat onze vroegere familieleden dom waren.